Γράφει η Χριστίνα Θυμιάνη, μαθήτρια Β’ Γυμνασίου
Η λέξη ‘σουφραζέτα’ προέρχεται από την πρωτότυπη γαλλική λέξη ‘souffrage’ (=ψήφος). Επινοήθηκε από την εφημερίδα Daily Mail σαν ένας υποτιμητικός χαρακτηρισμός για τις γυναίκες-μέλη της οργάνωσης ‘Κοινωνική και Πολιτική Ένωση Γυναικών’ που αγωνίζονταν υπέρ του δικαιώματος ψήφου στις γυναίκες, στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ου αιώνα στη Μεγάλη Βρετανία. Αρχηγός και ιδρύτρια ήταν η Έμελιν Πάνκχερστ.
Με κονκάρδες, πανό, συγκεντρώσεις και υπαίθριες ομιλίες προσπαθούσαν να διεκδικήσουν τα πολιτικά τους δικαιώματα. Άλλα μέσα όπως η διακοπή συνεδριάσεων του κοινοβουλίου, οι διαδηλώσεις, το γράψιμο συνθημάτων με κιμωλία στα πεζοδρόμια, στους τοίχους, το σπάσιμο βιτρίνων βοηθούσαν την προσπάθεια των σουφραζετών να ακουστεί και η δική τους φωνή. Σε ομιλία της το 1913 η Έμιλι Πάνκχερστ είπε:
“Είμαι εδώ ως μαχήτρια η οποία άφησε προσωρινά τον χώρο της μάχης για να εξηγήσω το πώς είναι ένας εμφύλιος πόλεμος, όταν κυριαρχείται από γυναίκες. Αυτή την στιγμή θέλω να μιλήσω σε όποιους πιστεύουν ότι οι γυναίκες δεν μπορούν να επιτύχουν. Έχουμε φέρει την κυβέρνηση της Αγγλίας σε τέτοια θέση, που δεν μπορεί να αντιμετωπίσει αυτή την εναλλακτική. Είτε οι γυναίκες πρέπει να δολοφονηθούν είτε να έχουν το δικαίωμα ψήφου”.
Η Έμελιν Πάνκχερστ χρησιμοποιεί στο λόγο της συγκινητικές λέξεις όπως μαχήτρια, μάχη, πόλεμος στην ομιλία της το 1913, εξηγώντας τη σημασία της εκστρατείας των γυναικών για το δικαίωμα ψήφου. Αξίζει όμως να σημειωθεί και το θάρρος της να εκφράσει την γνώμη της για την ελευθερία χωρίς να φοβάται τις συνέπειες.
Το 1918, έπειτα από χρόνια αγώνων, οι Βρεττανίδες άνω των 30 ετών απέκτησαν για πρώτη φορά το δικαίωμα ψήφου και εκλεξιμότητας. Το 1928 το δικαίωμα ψήφου επεκτάθηκε και στις γυναίκες άνω των 21 ετών.
Σε μια εποχή όπως η σημερινή, που θεωρείται δεδομένη η ισότητα των γυναικών και των ανδρών, μας είναι δύσκολο να φανταστούμε ότι 100 χρόνια πριν, ορισμένες γυναίκες έφτασαν στο σημείο να φυλακίζονται και να χάνουν την ζωή τους, στη μάχη διεκδίκησης του δικαιώματος της ψήφου. Βέβαια, ακόμα και σήμερα ο αγώνας δε σταματά για πολλές γυναίκες σε όλο τον κόσμο. Τα γεγονότα στο Ιράν, αλλά και οι γυναικοκτονίες που μας απασχόλησαν το προηγούμενο διάστημα είναι μια απόδειξη ότι η πραγματική ισότητα είναι ακόμη πολύ μακριά.
Πηγές: Βικιπαίδεια, Μηχανή του χρόνου