Γράφει η Γεωργία Πετρίδου, μαθήτρια Γ’ Γυμνασίου
Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος ετοιμάσαμε μια θεατρική παράσταση για να τιμήσουμε τους ήρωες της επανάστασης, οι οποίοι πολέμησαν με τόσο θάρρος και γενναιότητα, έχοντας κέντρο αυτή τη φορά τη Μαντώ Μαυρογένους.
Λίγες μέρες πριν κλείσουν τα σχολεία για τις διακοπές των Χριστουγέννων, μας κάλεσε η κυρία Διευθύντρια μαζί με τους καθηγητές της θεατρικής ομάδας, με σκοπό να κάνουμε την πρώτη οντισιόν για τη θεατρική παράσταση που θα ανεβάζαμε την 25η Μαρτίου. Πριν αρχίσουμε με την διαδικασία της οντισιόν, ήμουν ενθουσιασμένη και ανυπομονούσα να δω τελικά ποιο ρόλο θα είχα. Όταν μας δόθηκαν οι ρόλοι και πήρα στα χέρια μου τον δικό μου, δεν πίστευα στα μάτια μου. Δεν περίμενα ποτέ ότι θα είχα τον πρωταγωνιστικό ρόλο! Εκείνη τη στιγμή χάρηκα πάρα πολύ κι ένιωσα μεγάλη τιμή που θα είχα έναν τόσο σημαντικό ρόλο. Δεν έβλεπα την ώρα και τη στιγμή να ξεκινήσουμε με τις πρώτες πρόβες.
Στο διάστημα των διακοπών των Χριστουγέννων μας δόθηκε η ευκαιρία να μελετήσουμε τους ρόλους μας και να μάθουμε τα λόγια μας, έτσι ώστε να καταλάβουμε καλύτερα τον χαρακτήρα που θα έπαιζε ο καθένας. Η αλήθεια είναι ότι είχα αρκετό άγχος για το πώς θα κατάφερνα να μάθω όλα μου τα λόγια και αν θα μπορούσα να τα θυμηθώ στην ροή του θεάτρου. Μετά τα Χριστούγεννα, κάναμε και την πρώτη μας πρόβα! Στην αρχή μου φαινόντουσαν όλα βουνό! Στις πρώτες πρόβες οι καθηγητές μας, μας έδειξαν τις κινήσεις που έπρεπε να κάνουμε την ώρα που θα παίζαμε. Με το πέρασμα των ημερών αρχίσαμε να επιμένουμε σε περισσότερες λεπτομέρειες, όπως το ύφος του λόγου μας. Σιγά σιγά στήσαμε το σκηνικό, φέραμε τα έπιπλα που θα βάζαμε στην σκηνή και έτσι άρχισε να παίρνει την τελική του μορφή. Τέλος, -μια από τις αγαπημένες μου στιγμές- μας είχε μείνει η επιλογή των ρούχων, με τα λαμπρά φορέματα και τις μακριές φούστες.
Το θέατρο, όλο αυτό το διάστημα, έγινε η καθημερινότητά μου. Ήρθα κοντά με τους συμμαθητές μου, αλλά και με τους καθηγητές μου, περνώντας πολλές ώρες μαζί τους καθημερινά. Γελάσαμε μαζί, φωνάξαμε, μοιραστήκαμε χαρές και λύπες, χορέψαμε και τραγουδήσαμε. Οι ώρες που περνούσαμε καθημερινά στις πρόβες μας κούρασαν αρκετά, αλλά άξιζε τον κόπο και την προσπάθεια. Ήταν μια φανταστική εμπειρία και προτείνω σε όλους τους μαθητές του σχολείου μας, να πάρουν μέρος, ανεπιφύλακτα!
Όσο για την ηρωίδα, τη Μαντώ Μαυρογένους, έμαθα πολλά πράγματα. Οι θυσίες και οι προσφορές της για την πατρίδα ήταν τεράστιες, καθώς δεν δίστασε να δώσει όλη την περιουσία της για τον αγώνα της ελευθερίας. Έδειξε σε όλους μας πως και οι γυναίκες μπορούσαν να βοηθήσουν και να παίξουν σημαντικό ρόλο σε μεγάλα ζητήματα ξεπερνώντας πολλές φορές και τους άνδρες σε ανδρεία. Είμαι πολύ χαρούμενη που, μέσω του θεάτρου, είχα την ευκαιρία να μάθω γι’ αυτή τη σπουδαία προσωπικότητα.