Τον 21ο αιώνα έγιναν πολλές αλλαγές στον πλανήτη μας. Μία από αυτές ήταν το δικαίωμα του κάθε ανθρώπου να επιλέγει την ενδυμασία του. Όμως, μερικές χώρες, για παράδειγμα το Ιράν, δεν εφαρμόζουν αυτές τις αλλαγές με αποτέλεσμα την καταπίεση των πολιτών και κυρίως των γυναικών αυτών των κρατών.
Τα τελευταία χρόνια έχουμε γίνει μάρτυρες ακραίων περιστατικών βίας ιδιαίτερα σε βάρος των γυναικών που αψηφούν τις προσταγές του Ιρανικού καθεστώτος. Ένα παράδειγμα τέτοιου περιστατικού είναι η MahsaAmini, μία 23χρονη κοπέλα, η οποία συνελήφθη το 2022 επειδή μια τούφα μαλλιών της προεξείχε από το κάλυμμα της κεφαλής. Κατά την κράτησή της στο αστυνομικό τμήμα κατέρρευσε και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο εγκεφαλικά νεκρή. Μετά από ημέρες ανακοινώθηκε ο θάνατός της από «παθολογικά αίτια», κάτι το οποίο αμφισβητήθηκε από πολλούς πολίτες ενώ τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έκαναν λόγο για άσκηση κρατικής βίας της Ισλαμικής δημοκρατίας του Ιράν ενάντια στα δικαιώματα των γυναικών. Δεν είναι τυχαίο ,άλλωστε, ότι το 2020, ο Αλί Χαμενέι είχε υποστηρίξει ότι οι γυναίκες που «δεν φορούν σωστά τη μαντίλα πρέπει να νιώθουν ανασφαλείς» ανοίγοντας το δρόμο για περισσότερη βία κατά των γυναικών .
Μέσα σε αυτό το κλίμα εντάσσεται και το φετινό περιστατικό, με θύμα την Ahoo Daryaei η οποία μετά από σύγκρουση με την θρησκευτική αστυνομία επειδή δεν φορούσε σωστά την μαντήλα της, αφαίρεσε όλα της τα ρούχα μένοντας μόνο με τα εσώρουχά της ως ένδειξη διαμαρτυρίας. Αυτή η πράξη θεωρήθηκε παράδειγμα αντίστασης κατά των καταπιεστικών μέτρων της θρησκευτικής αστυνομίας του Ιράν καθώς και όλων των μέσων καταπίεσης των γυναικών. Στη συνέχεια, καθώς στεκόταν στο πάρκινγκ της σχολής που φοιτούσε, την πλησίασε ένα αυτοκίνητο από το οποίο βγήκαν τρεις άνδρες και την άρπαξαν. Λίγο αργότερα μεταφέρθηκε στο αστυνομικό τμήμα. Σύμφωνα με το CNN, εκπρόσωπος του πανεπιστημίου είπε ότι η γυναίκα έπασχε από προβλήματα ψυχικής υγείας. Στη συνέχεια, μεταφέρθηκε στο ψυχιατρείο για περίπου δεκαπέντε μέρες προτού αφεθεί ελεύθερη στις 19 Νοεμβρίου του 2024.
Μέσα από αυτές τις δύο ιστορίες διαπιστώσαμε πως δεν υπάρχει ελευθερία στο Ιράν, όπως έχουμε εμείς στην Ευρώπη . Οι γυναίκες στην Ευρώπη μπορούν να φορούν τα ρούχα που θέλουν και να κυκλοφορούν χωρίς να έχουν την ένια πως μπορεί να συμβεί κάτι λάθος και μετά να την χτυπήσου ή ακόμα και να τις σκοτώσουν όπως γίνεται στο Ιράν. Έχουν σχηματιστεί πολλά συνθήματα κυρίως για την ελευθερία τον γυναικών κι ένα από αυτά ήταν το Γυναίκες, Ζωή, Ελευθερία πουδημιουργήθηκε στην ιστορία της MahsaAmini. Έτσι καταλαβαίνουμε πως δεν υπάρχειτόσο πολύ ελευθερία στο Ιράν και ευελπιστούμε πως κάποια στιγμή θα αλλάξουνόλα όπως ήταν πριν το 1925 ,που οι γυναίκες κυρίως ήταν ελεύθερες.
Μητρούλης Σπύρος
Σοφία Λυκίδου